معرفي پايگاه نجومي: نجوم نيوز

پايگاه مجله ي نجوم، که چندي است با نام نجوم نيوز تغيير فرم داده است، از جمله پر بازديدکننده ترين مراکز خبري نجومي بزبان فارسي است که مي توان آخرين اخبار نجومي در ايران و جهان را از طريق اين پايگاه دنبال کرد.

اخبار علمي که شامل کشفيات و نظريات نوين نجومي و فيزيکي در دنياست، معمولا ترجمه است، ولي اخبار داخلي توسط خبرنگاران خود مجله تأمين مي شود.

علاوه بر اخبار نجومي، شما مي توانيد از انتشار و محتواي آخرين شماره ي ماهنامه ي نجوم آگاهي پيدا کنيد. عناوين مقالات اين شماره و توضيح کوتاهي درباره ي آنها را در اين بخش مطالعه کنيد. البته متأسفانه از زمان تغيير فرم پايگاه، هنوز اين بخش شکل قبلي خود را بازنيافته است!

بخش مربوط به پيوندها نيز دچار همين مشکل شده است. براي آشنايي با بهترين و معتبرترين پايگاههاي نجومي، به پايگاه نجوم نيوز مراجعه مي شود، ولي هنوز اين بخش جز ناسا، پايگاه ديگري را معرفي ننموده است. اميدواريم در آينده شاهد فعال شدن اين بخشها باشيم.

قسمت عکس روز، از ديگر قسمتهاي جالب و زيباي نجوم نيوز است. هر روز يک تصوير جديد با کيفيت و محتواي عالي، در اين بخش قرار مي گيرد. اين بخش با همکاري پايگاه اينترنتي Astronomy Picture of the Day راه اندازي شده است. اين پايگاه با پشتيباني مرکز تحقيقات فضايي و نجومي ناسا، هر روز يک تصوير زيبا و حيرت انگيز از دنياي نجوم در دسترس عموم قرار مي دهد. از مدتي پيش پايگاه نجوم نيوز با هماهنگي با اين پايگاه، پايگاهي ديگر با عنوان تصوير روز نجوم ايجاد کرده است و «عکس روز» به اين پايگاه متصل است. اين پايگاه که به زبان فارسي است، هر روز يک تصوير نجومي با کيفيت بسيار عالي ارائه مي کند.

بخش گفتگو و گزارش، مقالاتي کامل، درباره آخرين بحثها يا اخبار نجومي داخلي يا خارجي است، که معمولا توسط خبرنگاران و ژورناليستهاي مجله تهيه شده اند.

ولي اين همه ي ماجرا نيست. بخش جالب ديگري نيز وجود دارد: شما مي توانيد دلنوشته ها (!) يا دقدقه هاي علمي و فکري يا بعضي توضيحاتي که منجمين دست اندر کار مجله مي نويسند را در بخش وبلاگ بخوانيد.

در نهايت، اگر مي خواهيد از آخرين اخبار نجومي بدون اينکه به اين پايگاه سر بزنيد، در ايميل خودتان اطلاع پيدا کنيد، در بخش خبرنامه ي نجوم نيوز عضو شويد. پس از راه اندازي اين قسمت ايميلهاي خبري برايتان ارسال خواهد شد!

مجله ي نجوم تنها ماهنامه ي نجومي به زبان فارسي است، و حتي تنها مجله ي نجومي پربار در خاور ميانه! درباره ي خدماتي که اين مجله به جامعه ي نجومي ايران يا حتي جهان داشته است، در فرصتي ديگر بايد سخن گفت.

اميدوارم با هرچه پربارتر شدن پايگاه نجوم نيوز شاهد افزايش مراجعات و استفاده ي علاقمندان از آن باشيم.

شما هم آب ميل داريد؟

سازمان فضايي آمربکا به راهکاري نوبن براي جبران کمبود آب در فضا دست يافته است: توليد آب آشاميدني از فاضلاب!

در يک هتل گرانقيمت انتظار مي رود که بهاي يک نوشيدني بسيار بالا باشد. ولي 3هزار دلار براي يک ليوان آب باورنکردني است! اما در اکثر ايستگاههاي فضايي آب چنين قيمتي دارد، چراکه سالانه ميليون ها دلار صرف انتقال آب تازه و قابل آشاميدن به ايستگاه هاي فضايي مي شود.ناسا اعلام کرده است ديگر حاضر به صرف چنين هزينه ايي نيست و فضانوردان چاره اي به جز نوشيدن فاضلاب تصويه شده ندارند! واقعيت اين است که از سال 2009 فضانوردان بايد آب بدست آمده از تصفيه فاضلاب انساني يا نمونه هاي آزمايشگاهي را بنوشند. اين اتفاق پس از نصب سامانه فوق پيشرفته اي ميسر خواهد بود که اين مايعات و ساير فاضلاب ها را به آبي بسيار پاک تر از آنچه که بر روي زمين در دسترس است، تبديل خواهد کرد. فضانوردان مي گويند که با اين قضيه مشکل ندارند. "لين کارتر" مهندس مرکز پروازهاي فضايي مارشال در ناسا مي گويد:"اگر کسي باشرايط زندگي در فضا و اقامت در فضا آشنا باشد، نوشيدن کمي فاضلاب تصفيه شده برايش چندان آزاردهنده نخواهد بود. فضانوردان بسيار بسيار حرفه اي هستند و با اين مسئله مشکلي ندارند."

از ابتداي پروژه ايستگاه بين المللي(ISS)، مهندسان مي دانستند که تامين ذخاير آبي بسيار دشوار خواهد بود. هرفضانورد روزانه 4.4 ليتر آب براي نوشيدن، شستشو و کارهاي اين چنين مصرف مي کند و انتقال اين مقدار آب از زمين به فضا بوسيله يک شاتل و يا يک سفينه بدون سرنشين، حدودا 11هزاردلار هزينه دربر دارد.

در حال حاضر، يک دستگاه فرآوري روسي با متراکم کردن رطوبت موجود در هوا مقداري از آب آشاميدني مورد نياز را تامين مي کند. اما بازهم 22هزار ليتر آب تازه لازم است تا پاسخ گوي نياز حداقل نفر در طول يک سال باش، و اين امر مستلزم صرف هزينه اي هنگفت بالغ بر 24 ميليون دلار است.

ذخيره سازي آب مشکلات ديگري نيز در پي دارد و از آن جمله کمبود فضاي کافي در يک فضاپيما است.همچنين پيش بيني مي شود در سال 2009، تعداد خدمه از 3نفر به 6 نفر افزايش يابد. بنابراين به همين نسبت ميزان ذخيره آب مورد نياز افزايش مي يابد. کارتر مي گويد: "فضانوردان در مدت يکسال بيش از مقداري که امکان ذخيره وجود دارد آب مصرف مي کنند؛ در نتيجه مجبور به بازيافت فاضلاب هستند."

راه حل پيشنهادي ناسا،"سامانه بازيافت فاضلاب" است. کارتر و همکارانش در حال ساخت و آزمايش اين سامانه هستند. در اکتبر(مهر) 2008 و پس از اتمام مراحل پاياني ساخت، دستگاه موردنظر به وسيله فضاپيماي ديسکاوري به ISS منتقل مي شود. اين دستگاه علاوه بر بازيافت 93 درصد از فاضلاب هاي ايستگاه فضايي، ميزان ذخيره مورد نياز شش خدمه را در طول يک سال به 1700 ليتر کاهش مي دهد.نکته کليدي در اين فرآيند، بازيابي 85 درصد از آب موجود در فاضلاب ها است. فضانوردان پس از هربار استحمام يا استفاده از دستشويي که از مقداري آب براي شستشو استفاده مي کنند به فاضلاب حاصل در دستگاه بازيافت، اندکي "تري اکسيد کروم " و اسيد سولفوريک افزوده مي شود در نتيجه اين امر، از هرگونه واکنش شيميايي، رشد ميکروبي و بوي نامطبوع جلوگيري مي شود. پس از اين مرحله، مخلوط فوق الذکر وارد سيلندر تقطير مي شود. با چرخش سيلندر تقطير، فاضلاب به صورت غشاي نازکي بر روي ديواره هاي سيلندر مي نشيند. اگر چرخش سيلندر وجود نداشته باشد، فاضلاب به صورت قطره هاي کوچک در فضاي عاري از گرانش غوطه ور مي شود. ديواره هاي سيلندر، فاضلاب را تا دماي 40 درجه سانتي گراد گرم مي کنند و فشار بسيار کم درون سيلندر(تقريبا 0.05 فشار جو) نيز باعث تبخير آب مي شود.

يک کمپرسور، فشار بخار آب را در اطراف سيلندر تنظيم مي کند تا بخار آب بر روي سطح خارجي سيلندر متراکم شود. گرماي ناشي ازاين تراکم به درون ديوارهاي سيلندر برمي گردد تا گرماي مورد نياز را براي فاضلاب هاي بعدي تامين کند؛ و اين شيوه اي زيرکانه براي صرفه جويي در مصرف انرژي است. کارتر مي گويد:" براي انجام هر فرآيند در فضا، بايد از حداقل منابع انرژي استفاده کرد.دستگاه ها بايد به گونه اي طراحي و ساخته شوند که کمترين وزن را داشته و حجمي کم را اشغال کنند. بهره وري در فضا بسيار مهم است."

تقطير آب از فاضلاب، مايع تنفر آوري برجا مي گذارد که کارتر به آن "آب شور" مي گويد. آب شور چندين مرتبه وارد سيلندر تقطير مي شود تا 85 درصد از آب موجود در فاضلاب بازيافت شود. پس از طي اين مرحله، فرآورده حاصل از تقطير وارد تانکري 45 ليتري مي شود و در آنجا با ساير آب هاي هدررفته در هم مي آميزد. از آبهاي هدر رفته مي توان به رطوبت ناشي از تنفس، شستشو، مسواک زدن و اصلاح صورت اشاره کرد.اکنون ترکيب موردنظر آماده است تا در فرآورده ديگر،طي چهار مرحله ضدعفوني و پاک سازي شود. در مرحله اول، ذرات بزرگ تر از 0.5 ميکرومتر به کمک يک فيلتر جداسازي مي شوند. در مرحله دوم، آلاينده هاي محلول توسط مجموعه اي از فيلترها حذف مي شوند تا در مرحله بعدي مواد جاذب(مانند کربن فعال) ترکيب هاي آلي (مثل بنزن) را از بين برده و تبادل يوني در رزين، ترکيبات غيرآلي (همچون نمک ساده) را از فراورده بزدايد.

در آخرين مرحله با جابجايي يون هاي مثبت و منفي، از هيدروژن و هيدروکسيل و آب بوجود مي آيد.

پس از پايان فرآيند 4 مرحله اي فوق، تنها آلاينده هاي باقيمانده در آب مواد آلي فرار و سبکي مانند "اتانول" و "استون" هستند. به منظور حذف اين مواد، آب در يک راکتور محرک جريان مي يابد. در اين راکتور آب به دماي 130 درجه مي رسد و اندکي گاز اکسيژن نيز به آن تزريق مي شود. اين عمل باعث اکسيد شدن مواد آلي سبک مي شود و دي اکسيدکربن و اسيدهاي معدني حاصل از آن، توسط فيلترهاي يوني ديگري از بين مي روند. ضمنا گرما نيز باعث شدن باکتري ها، قارچ ها و ويروس ها مي شود. در نهايت آب با مقداري يد آميخته مي شود تا مانع از تجمع ميکروب ها شود و جهت ذخيره سازي به يک تانکر 57 ليتري پمپاژ مي شود.

با توجه به اينکه دستگاه بازيافت فاضلاب قادر به پاک سازي شش ليتر آب در ساعت است، فضانوردان ISS فقط لازم است 5 سات در روز از آن استفاده کنند. ولي به منظور صرفه جويي و جلوگيري از استهلاک دستگاه، يک روز در ميان از دستگاه استفاده مي شود و در هر نوبت استفاده، هشت تا ده ساعت زمان مي برد.

کارتر معتقد است دستگاه بازيافت فاضلاب به خوبي در فضا عمل خواهد کرد چراکه آزمايش هاي بسياري را با موفقيت پشت سر نهاده است. در مدت شش ماه بيش از 120 نفر از کارکنان مرکز فضايي مارشال براي همکاري داوطلب شده اند. از مهندس تا حسابدار، هر روز درون مدل شبيه سازي شده ISS قرار گرفتند تا روي تريدميل بدوند و غذا بخورند و از حمام و دستشويي هاي تعبيه شده استفاده کنند. کارتر مي گويد:"آنها مانند خدمه ي ايستگاه فضايي ورزش مي کنند، دوش مي گيرند و دندانهايشان را مسواک مي زنند."

کارتر مي افزايد:" ديگر اثري از فاضلاب نيست. حتي سطح ترکيبات آلي کربني در آل تصفيه شده توسط دستگاه، دو درصد کمتر از مقدار موجود در آب هاي لوله کشي در ايالات متحده آمريکاست. تنها موضوعي که کمي آزار دهنده به نظر مي رسد، بوي نامطبوع يد است."

منبع: مجله دانشمند

عکاسي در مريخ: تصاوير استثنايي مدارگرد مريخ از فونيکس

از دوشنبه صبح 6 خرداد که فضاپيماي فونيکس روي مريخ فرود آمده است، دوربين HiRISE مستقر بر مدارگرد مريخ چند عکس فوق العاده از فونيکس تهيه نموده است. تصوير قبلي را در اين خبر ملاحظه فرموديد. در اينجا چند تصوير ديگر که توسط وي تهيه شده است ارائه مي گردد.

اين تصوير، فونيکس را به همراه تمام تجهيزاتش در منطقه ي قطبي شمال مريخ نشان مي دهد. چتر نجات (پايين چپ) به راحتي در اين تصوير قابل تشخيص است و همچنين پوکه ي پشتي که همچنان به چتر متصل است. دو اثر سياه سمت راست به علت برخورد حفاظ حرارتي فضاپيما با سطح سياره که از ارتفاع 10 کيلومتري رها شده بود، بوجود آمده است. و خود فونيکس در بالا چپ تصويرقرار دارد که دو صفحه ي خورشيدي آن بخوبي ديده مي شود.

براي اينکه مقياس تصوير را بهتر بتوانيد درک کنيد، بايد بدانيد که صفحات خورشيدي حدود 5ر5 متر قطر دارند و چتر نجات و مريخ نشين حدود 300 متر از هم فاصله دارند.

چتر نجات و پوکه ي پشتي (Backshell)

يک تصوير کامپيوتري از فونيکس در حال سقوط روي مريخ با چتر نجاتش

تصوير بسيار زيباي بعدي، فونيکس را در حال فرود روي سطح مريخ نشان مي دهد، در حالي که دهانه ي هيمدال Heimdall نيز در پشت فونيکس ديده مي شود. در واقع فونيکس در کنار اين دهانه و نه در داخل آن فرود آمد. اين دهانه 10 کيلومتر قطر دارد و فونيکس بنظر مي رسد در بالاي اين دهانه آويزان است ولي حدود 20 کيليمتر جلوتر از آن قرار دارد.

منبع:

PHOENIX MARS LANDER

http://www.jpl.nasa.gov/news/phoenix/images.php?fileID=9448

 

آخرين تصاوير فونيکس: يخ يا نمک؟

تيم کنترل کننده ي مريخ نشين «فونيکس» در روز جمعه آخرين تصاوير گرفته شده در مريخ را منتشر کرد. اولين تصوير، سطح مريخ را نشان مي دهد که توسط چنگک فونيکس خراشيده شده است، اين تصوير نشان مي دهد سطحي سفيد رنگ حدود چند سانتيمتر زير سطح خاکي وجود دارد که احتمالا يخ است.

پيتر اسميت؛ محقق ارشد پروژه ي فونيکس مي گويد: «هنوز بر سر اين موضوع بحث است که اين ماده ي سفيد رنگ چيست؟ هنوز کسي کاملا مطمئن نيست که يخ باشد. در تيم ما بحثي درگرفته است که شايد يک لايه از نمک دقيقا زير سطح خاکي مريخ وجود داشته باشد. همه معتقدند که لايه ي يخي در زير سطح مريخ وجود دارد، ولي مسأله اين است که اين تصوير همان يخ را نشان مي دهد يا نه. سوال ديگر اين است که آيا اين يک لايه ي يخي ضخيم است که تا اعماق ادامه دارد ويا لايه اي نازک است که به راحتي مي توان از آن گذشت؟ خراشيدن اين لايه براي ما اهميت زيادي خواهد داشت.»

دو تصوير بعدي مربوط مي شود به عکسي که توسط ميکروسکوپ اپتيکي فونيکس تهيه شده است. اين دو تصوير يک نمونه ي غبار هوا و يک ذره ي خاک مريخي را با هم مقايسه مي کند. خط مقياس 1 ميليمتر را نشان مي دهد.

فعلا اين آخرين تصوير رنگي فونيکس است: چنگک حفاري و صفحه ي خورشيدي فونيکس

منبع:

http://www.universetoday.com/

سردترين جاي جهان

سردترين جاي جهان نه در قطب شمال است و نه در  قله کوه اورست. سردترين جاي شناخته‌شده جهان، درون سحابي بومرنگ (Boomerang nebula) قرار دارد. اين سحابي در صورت فلکي قنطورس، در فاصله 5000 سال نوري از کره زمين قرارگرفته است و از نوع سحابي‌هاي سياره‌نما (planetary nebulae) است.

سحابي‌هاي سياره‌نما در اطراف يک ستاره درخشان مرکزي تشکيل مي‌شوند، هنگامي که اين ستاره در مراحل انتهايي زندگيش از خود گاز بيرون مي‌دهد. سحابي بومرنگ يکي از عجيب‌ترين مکان‌هاي جهان است. ساهايي و نيمان، دو ستاره‌ شناس در سال 1995 با استفاده از تلسکوپ 15 متري Swedish ESO Submillimetre (تصوير پايين) در شيلي نشان دادند که اين سحابي سردترين مکان جهان است که تابحال کشف شده است.

اين سحابي با درجه حرارت منهاي 272 درجه سانتي‌گراد،تنها يک درجه گرمتر از صفر مطلق (پايين ترين حد براي همه درجه حرارت‌ها) است. حتي تابش زمينه‌ ي کيهاني ( با دماي منهاي 270 درجه‌) ناشي از مهبانگ گرمتر از اين سحابي است. اين تنها شي ء  يافت‌شده است که درجه حرارتي پايين‌تر از تابش ‌زمينه ي دارد.

به نظر مي‌رسد که شکل کلي پاپيون‌مانند بومرنگ بوسيله وزشي بسيار شديد، با سرعتي حدود 310000 متر در ساعت به وجود آمده باشد که گاز به شدت سرد را از ستاره مرکزي در حال مرگ به خارج مي‌راند. به گفته ستاره‌شناسان اين ستاره 1500 سال است که به اندازه يک هزارم جرم خورشيد در هر سال ماده از دست مي‌دهد.اين مقدار 10 تا 100 بار بيشتر از ساير اجرام مشابه است.

گسترش سريع سحابي باعث شده است که اين سحابي به يکي از سردترين مکان‌هاي شناخته‌شده جهان بدل شود. گازي که با سرعت به بيرون جريان دارد، يک حباب نزديک به خلا ايجاد مي‌کند که فوق‌‌العاده سرد است.

منبع:

همشهري آنلاين

 فونيکس با موفقيت روي مريخ فرودآمد!!

فضاپيماي فونيکس با يک فرود آرام روي منطقه ي قطبي شمالي مريخ با موفقيت نشست. اين فضاپيما به شکلي نسبتا عالي، صبح دوشنبه 6 خردادماه به سطح مريخ رسيد، در حالي که تنها يک چهارم درجه نسبت به افق مريخ کج است! ودر جهت شرقي غربي مستقر شده است.

همانطور که در اخبار قبلي عنوان شد، فونيکس، براي جستجوي محيط مناسب حيات ريزاندامي (ميکروبي) در مريخ و تحقيق تاريخچه آب در آنجا به سوي مريخ اعزام شده است.

مک کايسشن Doug McCuistion سرپرست برنامه ي کاوش در مريخ ناسا، مي گويد: «همه چيز مطلقا بي عيب بود. همه ي اتفاقات از پيش تعيين شده دقيقا در لحظه اي که بايد، اتفاق افتادند، امواج راديويي در حين فرود هرگز قطع نشد.» و حالا ناسا داراي 3 فضاپيماي در حال فعاليت در سطح مريخ است.

فونيکس اولين نگاههايش را به صحراهاي مريخي آغاز کرده است، و مي خواهد با بازوي روبوتيک خود، سطح سياره را حفر نمايد تا به تاريخچه ي آب و هواي سياره ي سرخ دست يابد.

فرود آتشين فونيکس از ميان جو، اولين فرود بدون کيسه ي هوا، از زمان مريخ نشين وايکينگ در 1976 بود. يعني فضا پيما با سرعت 21000 کيلومتر بر ساعت وارد اتمسفر مريخ شد و با استفاده از چتر نجات و موشکهاي کوچک، به سرعت 8 کيلومتر بر ساعت رسيد، تا بتواند فرود آرامي بر سطح مريخ داشته باشد. مريخ نشين هاي قبلي همه از يک کيسه ي هوا، به عنوان سرعت گير استفاده مي کردند. مرکز کنترل گزارش داده است که مخزن سوخت هليومي فضاپيما به خوبي خالي شده است. چرا که موشکهاي ترمز از هليوم مايع استفاده مي کردند.

از باري گلداشتاين Barry Goldstein، مدير پروژه، پرسيده شده است که آيا فکر مي کرده که عمليات فرود به اين خوببي انجام شود. در پاسخ گفت: «تو خواب هم چنين چيزي نمي ديدم! در حال حاضر من شوکه شده ام.. ما به تمام سيگنالهاي ارسالي دسترسي داشتيم... ما بهترين تيم را در تمام دنيا داشتيم.»

5 سال زمان ساخت و آزمايش فضاپيماي فونيکس به نظر مي رسد که به ثمر رسيد. اولين اندازه گيري نشان مي دهد که تمام سيستمها سالم هستند. مرحله ي مهم بعدي باز شدن آرايه هاي خورشيدي هستند که براي کسب انرژي از خورشيد روي فضا پيما نصب شده اند. اين بخش از فضا پيما به صورت تا شده قرار داشت و در حال حاضر باز شدن است.

بازرس اصلي تيم، پيتر اسميت Peter Smith گفت که تيم علمي آماده است: «آنها به زودي عمليات سطحي را آغاز خواهند کرد. با دريافت اولين تصاوير مطمئن مي شويم که فضا پيما سالم است. ... کشفيات ما متعلق به همه ي مردم است، چرا که اين يک کاوش جهاني است.»

منبع:

http://www.universetoday.com/ 

محل فرودفضاپيماي فونيکس: مقايسه ي مناطق قطبي مريخ و زمين

فضاپيماي فونيکس که دوشنبه ي هفته ي گذشته (6 خرداد) بر سطح مريخ فرود آمد، در حال حاضر مشغول تمرين براي آغاز فعاليتهاي علمي خود مي باشد.

شايد منطقه اي که فونيکس فرود آمده است در اولين نگاه بنظر جالب نيايد. ولي در واقع اين منطقه، عالي است و دقيقا همان چيزي است که تيم علمي فونيکس دوست داشتند بدان برسند! همانطور که مي دانيد، فونيکس بيشتر مي خواهد به آنچه در زير سطح مريخ هست دست يابد و تحقيق کند. يکي از اولين تصاويري که از مريخ به زمين رسيده است نماي يک بيابان مريخي را نشان مي دهد که شبيه نمايي آشنا در سطح سياره ي خودمان است: الگويي از ترکهاي چندضلعي در پوسته ي يخي که بطور فصلي منجمد و مذاب مي شود. اين الگوهاي چندضعلي در تصاوير مداري که توسط مدارگرد مريخ تهيه شده است،نيز ديده شده بود. اين شکلهاي چند ضلعي يکي از نشانه هايي است که منطقه ي قطبي مريخ چايگاه مقادير زيادي آب منجمد مي باشد.

اين جفت تصويري که در بالا ديده مي شود، شباهت اين دو حالت را در سطح مريخ (منطقه اي که فونيکس فرود آمده) و منطقه ي يخي در شمال شرقي اسپيتزبرگ اروپا، در نزديکي منطقه ي قطبي زمين، نشان مي دهد. الگوي هاي چند ضلعي زماني ايجاد مي شوند که قسمتهاي بالايي سطح خاک، فصل به فصل منجمد و ذوب مي شوند و زمين در سرماي زمستان ترک مي خورد و به قطعات کوچکي مي شکند که با آب مذاب در تابستان پر مي شود. زماني که دوباره زمستان مي شود، آب يخ مي بندد و مانند گُوه ترکها را بزرگ تر مي کند.

تنها تفاوتي که تصوير زميني با تصوير مريخي دارد، وجود آب در تصوير زمين است. در مريخ آب نمي تواند روي سطح بماند، چرا که فشار ناچيز جو در آنجا باعث مي شود که هر آبي که به سطح مريخ برسد به سرعت تبخير و تصعيد شود.

ولي چرا اين موضوع اين قدر جالب است؟ در سياره ي زمين، يخچالها، لايه هاي منجمد و ديگر مناطق يخ زده مي توانند محافظي براي مولکولهاي آلي، باکتريها و قرچها باشند و صدها هزار و حتي صدها ميليون سال آنها را نگه دارند. فضاپيماي فونيکس داراي ابزاري است که مي تواند سطح منجمد مريخ را حفاري کند و با بخار دادن نمونه ي خاک خواص شيميايي بخارها را تحليل کند. دانشمندان اميدوارند بتوانند بفمهند که آيا هيچ گاه يخ موجود در زير سطح، ذوب مي شود و آيا بعضي عوامل شيميايي براي حيات در خاک يخ زده نگهداري شده است يا خير.

به همين دليل محل استقرار فونيکس بسيار براي انجام تحقيقات عالي است.

منبع:

http://www.universetoday.com/